وحدت اسلامی

معیارهای ارزیابی کارنامه اندیشه وحدت اسلامی

حامیان وحدت اسلامی از روش های مختلفی جهت تحقق بخشیدن به آن بهره گرفته اند شناخت این روشها اهمیت دارد،زیرا آنچه از کلیت وحدت طلبی مهمتر و در جهت دهی عقیدتی کارآمد تر است نحوه پیاده نمودن آن در رفتار و عمل است.

در تلاش های فکری احیاگران،2 ضابطه اساسی باید رعایت شودو احیاگر ملزم به رعایت و به کارگیری آن است:

1)توانمندی و پویایی                  2)اصالت و خلوص

چون این 2 ضابطه کلی هستند در معیارهای تحقق آن اختلاف نظر پیدا می شود و روند نقد مشکل! هر متفکر دینی علاقمند است که اندیشه دینی ناب و مستند به تعالیم اصیل دین و پیراسته از درآمیختگی با اندیشه های غیر دینی باشد و از سوی دیگر توانا بوده وبتواند به گونه ای به مسائل و مشکلات پاسخ دهد که دیانت قامتی سرافراز در میان سائر مکاتب بیابد.

آنچه طبق نظر شیعیا معیار سنجش میزان اصالت به کار می رود مطابقت و سازگاری اندیشه های احیا گرانه در زمینه وحدت اسلامی با تعالیم قرآن و عترت (علیهم السلام) است چرا که براساس تعالیم نبوی معتقدیم هر که خواستار دستیابی به معارف دینی است بایستی پس از پیغمبر (ص) فقط به اهل بیت (ع) رجوع کندو اگر اندیشه ای مستند به تعالیم اهل البیت (ع) نباشد سرانجامش انحراف از حق و ضلالت و گمراهی است!!وقوع کوچکترین لغزش در مطابقت اندیشه های وحدت طلبانه با مبنی فکری تشیع جعفری اثنی عشری،موجبات نقض ضابطه اصالت و خلوص را فراهم آورده و اندیشه را غیر مستند به اسلام نسبت میدهد،چه رسد به تحریف و تغییر و تخطی از مبانی این مکتب !!

/ 0 نظر / 13 بازدید